سه شنبه 11 تیر 1392

نمایش نامه نویسی در ایران

   نوشته شده توسط: rptak rptak    

نمایشنامه نویسی در ایران

نمایشنامه‌نویسی در ایران پس از انقلاب اسلامی، فراز و فرودهای فراوانی را پشت‌سر گذاشته است كه همه دلایل آن به هنر جوان نمایشنامه‌نویسی مربوط نمی‌شود. تحولات و دگرگونی‌های فرهنگی در سال‌های آغازین انقلاب، كوشش‌های اجتماعی ـ ادبی جدیدی را می‌طلبید تا بتواند دیالكتیك تاریخی این زمان را در قالبی زیبایی‌شناسانه به ثبت برساند. انتقاد از ناهنجاری‌های فردی و اجتماعی، نخستین محصول هر انقلاب فرهنگی است كه معمولاً در ادبیات دوران گذار یا سال‌های نخست پس از هر انقلاب اجتماعی، مشاهده می‌شود و نمایشنامه بیش از هر شكل ادبی دیگر توان رویارویی مستقیم با مردم و ارتباط سریع با آنها را دارد و بیش از قالب‌های دیگر هنری از آن انتظار می‌رود كه آیینه‌ای از دگرگونی‌های اجتماعی باشد. نمایشنامه‌نویسی ایران در نخستین سال‌های پس از انقلاب، انعكاس صدای مردمی بود كه با شكستن تابوها، محدودیت‌ها و خطوط قرمز گذشته، فضای فكری جدیدی را آزموده بودند، لذا نمایشنامه‌نویس در این شرایط نمی‌توانست از مردم و جامعه خود عقب بماند و مجبور بود كه با توجه به زندگی روزمره، اضطراب‌ها، آرزوها، ترس‌ها، امیدها و دغدغه‌های مردم زمانه خود را در نگاه خود بازتاب دهد. اتفاقات زمانه در كوران حوادث سال‌های پس از انقلاب، آن‌قدر سریع و شدید بودند كه نمایشنامه‌نویس از آنها عقب می‌ماند و لذا برای جبران این عقب‌ماندگی، به بیانی ساده و تا حدی ژورنالیستی روی می‌آورد و بدون نوآوری در فرم و مضمون، داستان خود را پیش می‌برد و چندان در جست‌وجوی زبان تمثیلی و استعاری نبود. به همین دلیل صناعت ادبی و ساختار نمایشنامه‌نویسی در آثار نمایشنامه‌نویسان دهه 60 از درجه دوم اهمیت برخوردار است و شدت و واقعیت‌گرایی مضمون، حرف اول را در شكل‌گیری نمایشنامه می‌زند

به ادامه مطلب مراجعه کنید.


ادامه مطلب

برچسب ها: نمایش ، مقاله ، تحقیق ، مقاله درباره نمایش نامه نویسی ، نمایش نامه ، نمایش نامه نویسی ، درباره نمایش نامه نویسی ،

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Mobile Traffic | سایت سوالات